De eindgebruiker
Iedereen die zoekt weet dat de resultaten niet altijd voorspelbaar zijn en zelden compleet.
De zoektoepassing (of het nu Google is of een interne specifieke zoekmachine) probeert zo goed mogelijk om de meest relevante informatie aan de zoeker te tonen en slaagt hier in de meeste gevallen redelijk in. Er wordt echter in de meeste gevallen voorbij gegaan aan het daadwerkelijk formuleren van de informatiebehoefte.
Als een gebruiker een bepaald nieuwsitem wil vinden, dan zal de gebruiker zijn taal gebruiken om het te vinden. Deze taal hoeft natuurlijk niet overeen te komen met de gebruikte taal en omschrijvingen in de relevante informatie.
Tevens is de context van de informatiebehoefte niet duidelijk bij de zoekmachine. Vergelijk het maar eens met wat er gebeurt als iemand bij een bibliothecaris komt en zegt “klimaat”. De bibliothecaris zal zeker met een wedervraag komen om de exacte informatiebehoefte expliciet te maken en dus de oorspronkelijke zoekvraag proberen uit te breiden tot “wat is het klimaat”, “wat is het klimaat in een bepaald land”, “wat is de invloed van de mens op het klimaat”, “welke weerinstituten zijn er”, “welke klimaatclassificaties zijn er”, “welke klimaatveranderingen zijn er”, “wat doet de VN op het gebied van klimaat”.
Het is een illusie om te denken dat de zoekmachine aan 1 woord genoeg heeft om onze informatiebehoefte te bevredigen. Aan de andere kant kan de zoekmachine wel wat voor ons doen. De zoekmachine kan ons namelijk leiden naar specifiekere informatie over het gezochte onderwerp. Als iemand zoekt op “Mozart”, dan kan de zoekmachine een lijst terugkoppelen met biografien, CDs, bladmuziek, films en zo ons helpen bij het definieren en verfijnen van onze zoekopdracht.
Een hele belangrijke manier is ook om specialisten binnen de organisatie hun ervaringen binnen het zoeksysteem beschikbaar te maken. Zo kunnen specialisten taxonomien, topic maps, thesauri, dossiers en vele andere zaken definiëren, zodat de gebruiker relevante informatie hieruit kan gebruiken om nauwkeuriger te zoeken. Tevens kunnen deze specialisten ook informatie voorzien van extra trefwoorden of waardering, zodat deze informatie beter scoort als er op bepaalde woorden wordt gezocht ('user-based ranking and tagging').
De gebruiker ziet het zoeken ook niet als eindstation: met de gevonden informatie moet nog wat gedaan worden! Een goed zoeksysteem moet daarom ook de resultaten kunnen exporteren, met behoud van referenties, de gebruiker wil zijn zoekvraag opslaan en later weer gebruiken of de zoekvraag automatisch iedere dag laten uitvoeren en een email krijgen als er iets nieuws wordt gevonden. De gebruiker zal ook graag interessant gevonden resultaten willen bewaren op een boekenplankje om ze later te gebruiken. Dit zijn allemaal functies die het werken met informatie enorm vergemakkelijken.
'De' gebruiker bestaat natuurlijk niet. Er zijn soorten gebruikers die ieder op hun eigen manier met zoeken en informatie omgaan. Vergelijk maar eens het verschil in zoekgedrag tussen de vossen en de valken. De vos snuffelt aan de resultaten en gaat door zo lang het nog 'ruikt naar meer'. De valk wil een goed overzicht en in 1 duikvlucht naar zijn doel.
Emid en de eindgebruiker: gebruikers helpen bij het zelf VINDEN van informatie